Międzynarodowa Stacja KosmicznaGdzie jest teraz ISS?
Pozycja na żywo, telemetria w czasie rzeczywistym, ślad naziemny, wykresy toru na niebie, prognozy pogody i spersonalizowane prognozy przelotów. Wszystko aktualizowane co sekundę.
Śledzenie w czasie rzeczywistym zapewnia Orbital Radar
Kamera ISS na żywo: widok ze stacji
Jak zobaczyć ISS dziś wieczorem
Szybki start
ISS jest widoczna gołym okiem jako jasne, stałe, niemigające światło płynnie przesuwające się po niebie. To trzeci najjaśniejszy obiekt na nocnym niebie: jaśniejszy od każdej gwiazdy, a podczas najlepszych przelotów nawet od Wenus.
Kiedy patrzeć
Najlepsza pora to 1–2 godziny po zachodzie lub przed wschodem Słońca, gdy niebo jest już ciemne, a stacja wciąż jest oświetlona przez Słońce. Typowy przelot trwa 2–6 minut. Zajrzyj na stronę ISS widoczna dziś wieczorem i sprawdź dzisiejsze warunki.
Czego szukać
Jasne białe światło przesuwające się jednostajnie po niebie z zachodu na wschód. Nie miga ani nie błyska: jeśli miga, to samolot. ISS może zblednąć i zniknąć w połowie przelotu, gdy wchodzi w cień Ziemi.
Skorzystaj z prognozy przelotów poniżej i znajdź następny widoczny przelot dla swojej dokładnej lokalizacji, wraz z kierunkiem, wysokością nad horyzontem, jasnością i diagramem toru na niebie. Możesz też włączyć powiadomienia push o każdym zbliżającym się przelocie. Szczegółowe wskazówki znajdziesz w naszym pełnym przewodniku po obserwacji ISS.
Kiedy mogę zobaczyć ISS?
Czy to była ISS?
Zauważyłeś niedawno jasne światło na niebie? Wybierz, kiedy to było, a sprawdzimy, czy ISS była wtedy nad Tobą.
Bieżąca ekspedycja
Obecna załoga ISS
Specyfikacja ISS
Jak duża jest ISS?
ISS mierzy 109 metrów od jednego końca do drugiego, czyli mniej więcej tyle, co boisko piłkarskie. Dla porównania:
Przy masie 420 000 kg i objętości hermetycznej 916 m³ ISS jest największą konstrukcją zbudowaną przez człowieka, jaką kiedykolwiek umieszczono na orbicie.
Najnowsze z orbity
ISS w liczbach
Jak szybko porusza się ISS?
ISS porusza się z prędkością 7,66 km/s, czyli 27 600 km/h (17 150 mph) — wystarczająco szybko, by okrążyć całą Ziemię w zaledwie 92 minuty. Dla porównania:
Z prędkością ISS lot z Londynu do Nowego Jorku trwałby 12 minut, a z Londynu do Sydney 39 minut. Więcej o prędkości orbitalnej przeczytasz w naszej Akademii Orbitalnej.
Aktualna wysokość ISS
Międzynarodowa Stacja Kosmiczna krąży obecnie na wysokości około 410–420 km nad powierzchnią Ziemi, na niskiej orbicie okołoziemskiej (LEO). Dokładna wysokość waha się od ~410 km (perygeum) do ~420 km (apogeum) z powodu lekko eliptycznej orbity. Opór atmosfery nieustannie obniża wysokość stacji o mniej więcej 50–100 metrów na dobę, a okresowe podniesienia orbity, wykonywane silnikami przylatujących statków lub samej stacji, ją przywracają.
Historia orbity i manewry jej podnoszenia
ISS utrzymuje orbitę na wysokości około 400–420 km od początku lat dwutysięcznych, choć docelową wysokość zmieniano kilkukrotnie. W pierwszych latach stacja krążyła niżej (~350 km) i była stopniowo podnoszona wraz z dołączaniem kolejnych modułów. Mniej więcej od 2011 roku nominalna wysokość wynosi 410–420 km: to kompromis między ograniczaniem kosztów paliwa dla przylatujących statków a zmniejszaniem oporu atmosfery.
Opór atmosfery na wysokościach LEO jest znaczący: w normalnych warunkach pogody kosmicznej ISS traci około 50–100 metrów wysokości na dobę. W okresach wysokiej aktywności Słońca (np. podczas burz geomagnetycznych) górne warstwy atmosfery nagrzewają się i rozszerzają, co zwiększa opór i sprawia, że stacja szybciej traci wysokość, czasem nawet o kilka kilometrów w trakcie jednej burzy. To ten sam efekt, który zniszczył 40 satelitów Starlink w lutym 2022 roku.
Aby przeciwdziałać oporowi, stacja okresowo wykonuje manewry podniesienia orbity (zwykle 6–12 rocznie) z użyciem silników zadokowanych statków towarowych Progress lub statków Cygnus, a także własnych silników stacji. Każdy taki manewr podnosi orbitę o kilka kilometrów. Stacja musi też wykonywać manewry unikania śmieci kosmicznych (zwykle 2–3 rocznie), gdy według prognoz śledzone śmieci kosmiczne mają przelecieć niebezpiecznie blisko. Dowiedz się więcej o rozpadzie orbity i jego wpływie na wszystkie obiekty na niskiej orbicie okołoziemskiej.
ISS a inne stacje kosmiczne
| Stacja | Operator | Orbita (km) | Masa | Załoga | Status |
|---|---|---|---|---|---|
| ISS | NASA / Roskosmos / ESA / JAXA / CSA | ~420 | 420 000 kg | 6–7 | Aktywna (eksploatacja do ~2030 r.) |
| Tiangong | CMSA (Chiny) | ~390 | ~100 000 kg | 3–6 | Aktywna (ukończona w 2022 r.) |
| Axiom Station | Axiom Space (USA) | ~400 | Do ustalenia | Do ustalenia | Pierwszy moduł przy ISS w 2028 r.; samodzielna stacja od ~2029 r. |
| Orbital Reef | Blue Origin / Sierra Space | ~500 | Do ustalenia | Do 10 | W fazie rozwoju; data startu nieogłoszona |
| Starlab | Voyager Technologies / Airbus | ~400 | Do ustalenia | 4 | W fazie rozwoju; cel: 2029 r. |
ISS pozostaje największą i najbardziej zaawansowaną stacją kosmiczną, jaką kiedykolwiek zbudowano. Po jej wycofaniu około 2030–2031 roku nastąpi przejście na stacje komercyjne w ramach programu NASA Commercial LEO Destinations (CLD). Śledź jednocześnie ISS i Tiangong na globusie 3D Orbital Radar.
Oś czasu historii ISS
Odliczanie do wycofania ISS
NASA planuje sprowadzić ISS z orbity około 2030–2031 roku za pomocą specjalnie zbudowanego pojazdu deorbitacyjnego, opracowywanego przez SpaceX. Stacja w kontrolowany sposób wejdzie w atmosferę nad bezludnym obszarem południowego Pacyfiku (South Pacific Ocean Uninhabited Area, SPOUA), znanym też jako Punkt Nemo. Będzie to największy obiekt w historii sprowadzony z orbity.
Komercyjne stacje, które ją zastąpią, powstają w ramach programu NASA Commercial LEO Destinations (CLD), w tym Axiom Station, Orbital Reef (Blue Origin / Sierra Space) oraz Starlab (Voyager Technologies / Airbus). NASA zamierza wiosną 2027 roku wybrać co najmniej dwie firmy do kolejnego etapu.
Poznaj moduły ISS
O Międzynarodowej Stacji Kosmicznej
Międzynarodowa Stacja Kosmiczna to modułowa stacja kosmiczna na niskiej orbicie okołoziemskiej, wspólnie eksploatowana przez NASA (Stany Zjednoczone), Roskosmos (Rosja), JAXA (Japonia), ESA (Europa) oraz CSA (Kanada). To największy sztuczny obiekt na orbicie i największy z załogowych statków kosmicznych zbudowanych kiedykolwiek przez człowieka. Z Ziemi widać ją gołym okiem jako jasne, stałe światło przesuwające się po nocnym niebie.
Pierwszy moduł, Zarya, został wyniesiony na orbitę 20 listopada 1998 roku rakietą Proton-K. Od rozpoczęcia misji Ekspedycja 1 w listopadzie 2000 roku ISS jest nieprzerwanie zamieszkana (już ponad 25 lat), co stanowi najdłuższą ciągłą obecność człowieka w kosmosie. Stacja gościła ponad 270 osób z 21 krajów i umożliwiła przeprowadzenie tysięcy eksperymentów naukowych. Zobacz nasz pełny profil ISS oraz kompletny przewodnik po modułach, aby dowiedzieć się więcej.
Stacja krąży na wysokości około 410–420 km, a jej inklinacja wynosi 51,64°. Jedno okrążenie trwa 92 minuty przy prędkości 7,66 km/s. Załoga każdego dnia ogląda 16 wschodów i zachodów Słońca. ISS jest trzecim najjaśniejszym obiektem na nocnym niebie: podczas korzystnych przelotów osiąga wielkość gwiazdową od −3 do −5. Możesz też śledzić satelity Starlink i inne jasne obiekty za pomocą Orbital Radar.
Ze względu na inklinację orbity ISS przelatuje nad obszarami, na których mieszka około 90% ludności Ziemi. Przy sprzyjających warunkach większość ludzi może ją zobaczyć gołym okiem kilka razy w tygodniu. Wskazówki znajdziesz w naszym poradniku o tym, jak zobaczyć ISS dziś w nocy, a także jak ją sfotografować. ISS i inne poruszające się światła na nocnym niebie rozpoznasz za pomocą naszego narzędzia do identyfikacji obiektów na niebie.